Een dagje strand.

Woensdag 14 mei 2008.

We staan bijtijds op en omdat we vandaag de auto willen gebruiken hebben we Giulia beloofd haar naar Sosua te brengen en weer op te halen. Eerst nemen we nog een heerlijke duik in het zwembad en Pedro heeft intussen de jaccuci voor ons aangezet. Voor vandaag hebben we een stranddag ingepland en gaan daarom voor die tijd nog even boodschappen doen bij Janet's Supermercado.

In de middag komen we op het strand aan, het is er heel rustig dus plaats en stoelen genoeg. Wel worden we regelmatig aangesproken door verkopers die hun waar kwijt willen, zoals kokosnoten, fruit, vis, sieraden, schelpen, cd's, vlechtjes in je haar en we kunnen ons zelfs laten masseren. De temperatuur van het zeewater is heerlijk en we proberen ons staande te houden in de hoge golven. Op het strand zie ik een krab lopen die plotseling in zijn holletje verdwijnt. Tegenover Onno's is een gedeelte van het strand met hekken afgezet. Hier heeft een reuzenschildpad zijn eieren gelegd en de verwachting is dat deze over vier weken uit zullen komen. Helaas kunnen we dit schouwspel niet meer meemaken. Het zonnen maakt dorstig en we gaan bij Jose O'shay's, een ierse pub, een cocktail drinken en een soort vistosti eten. Omdat weop tijdin Sosua willen aankomen verlatenwe om 17.30 uurhet strand.

Bij de auto aangekomen staat Pedro op ons te wachten. Giulia had hem gebeld om te zeggen dat wij haar niet hoefden op te halen. We willen naar huis, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. De hele hoofdstraat van Cabarete is veranderd in een lange file toeterende auto's met uitgelaten joelende mensen met muziek, vlaggen en spandoeken met afbeeldingen van hun presidentskandidaat. Er zijn sinds vier jaar weer presidentsverkiezingen aan de gang. Er is geen doorkomen aan en aangezien wij de auto moesten keren kon dit nog wel eens een hele tijd gaan duren. Gelukkig was er een vriendelijke Dominicaan die dit in de gaten had en midden op de weg ging staan om het verkeer tegen te houden. Zo konden wij onze weg vervolgen. Dit bevestigde opnieuw onze indruk van de vriendelijkheid en behulpzaamheid van de bevolking. Eerder hadden we ook al meegemaakt dat men in de supermarkt ook al zo bereidwillig was om de boodschappen in te pakken en in de auto te zetten.

Wanneer Giulia thuis komt treft ze ons met een drankje bij het zwembad aan en komt er ook gezellig bij zitten. We besluiten om geen omelet te maken, maar bij Pomodore een overheerlijke pizza te gaan eten. Daar ontmoeten we Gisela en Daniel, hij is een hotelmanager. Later op de avond maken we kennis met nog meer aardige mensen die daar wonen en werken. Het is een latertje als wij thuis komen en om 02.30 uur houd ik het voor gezien, terwijl Jeannette het tot 0.600 uur weet uit te houden.

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!